24 Eylül 2007 Pazartesi
Bir güzel hikaye> >>>>Adamın biri artık karısının eskisi kadar iyi duymadığından korkuyormuş > >>>>ve karısının işitme cihazına ihtiyaç duyduğunu düşünüyormuş. Ona nasıl > >>>>yaklaşması gerektiğinden emin değilmiş. Bu durumu konuşmak için aile > >>>>doktorunu aramış; doktor adamın karısının ne kadar duyduğunu > >>>>anlayabilmesi için basit bir yöntem önermiş.> >>>>"Yapacağın şey şu, karından 40 adım ileride dur, normal bir konuşma > >>>>tonuyla bir şeyler söyle; eğer duymazsa 30 adım ilerisinde aynı şeyi > >>>>tekrarla, sonra 20 adım; cevap alana kadar aynı şeyi tekrarla."> >>>>O akşam karısı mutfakta akşam yemeğini hazırlarken adam işlemi > >>>>uygulamaya koymuş. 40 adım uzaklıktan karısına normal bir konuşma > >>>>tonuyla seslenmiş "Hayatım bu akşam yemekte ne var?" Cevap yok.> >>>>Mutfağa biraz yaklaşmış. Mesafeyi 30 adıma indirmiş ve soruyu > >>>>tekrarlamış "Hayatım bu akşam yemekte ne var?" Gene cevap yok.> >>>>Mutfağa biraz daha yaklaşmış, mesafe 20 adım ve tekrar sormuş "Hayatım > >>>>bu akşam yemekte ne var?" Hala cevap yok.> >>>>Adam mutfağın kapısına gelmiş artık mesafe iyice azalmış ve soruyu > >>>>tekrarlamış "Hayatım bu akşam yemekte ne var?" Gene cevap alamamış.> >>>>Bu sefer karısına iyice yaklaşmış ve aynı soruyu tekrar sormuş >"Hayatım >>>>bu akşam yemekte ne var?"> >>>>"Hayatım beşinci kez söylüyorum, Tavuk"> >>>>> >>>>
Hikayenin ana fikri:> >>>>Belki de genelde düşündüğümüz gibi problem daima karşımızdaki >kişilerde >>>>olmayabilir. Problemlerin sebebini biraz da kendimizde >aramalıyız>
0 Comments:
Subscribe to:
Kayıt Yorumları (Atom)

