IRAK

hehehe

Bir güzel hikaye> >>>>Adamın biri artık karısının eskisi kadar iyi duymadığından korkuyormuş > >>>>ve karısının işitme cihazına ihtiyaç duyduğunu düşünüyormuş. Ona nasıl > >>>>yaklaşması gerektiğinden emin değilmiş. Bu durumu konuşmak için aile > >>>>doktorunu aramış; doktor adamın karısının ne kadar duyduğunu > >>>>anlayabilmesi için basit bir yöntem önermiş.> >>>>"Yapacağın şey şu, karından 40 adım ileride dur, normal bir konuşma > >>>>tonuyla bir şeyler söyle; eğer duymazsa 30 adım ilerisinde aynı şeyi > >>>>tekrarla, sonra 20 adım; cevap alana kadar aynı şeyi tekrarla."> >>>>O akşam karısı mutfakta akşam yemeğini hazırlarken adam işlemi > >>>>uygulamaya koymuş. 40 adım uzaklıktan karısına normal bir konuşma > >>>>tonuyla seslenmiş "Hayatım bu akşam yemekte ne var?" Cevap yok.> >>>>Mutfağa biraz yaklaşmış. Mesafeyi 30 adıma indirmiş ve soruyu > >>>>tekrarlamış "Hayatım bu akşam yemekte ne var?" Gene cevap yok.> >>>>Mutfağa biraz daha yaklaşmış, mesafe 20 adım ve tekrar sormuş "Hayatım > >>>>bu akşam yemekte ne var?" Hala cevap yok.> >>>>Adam mutfağın kapısına gelmiş artık mesafe iyice azalmış ve soruyu > >>>>tekrarlamış "Hayatım bu akşam yemekte ne var?" Gene cevap alamamış.> >>>>Bu sefer karısına iyice yaklaşmış ve aynı soruyu tekrar sormuş >"Hayatım >>>>bu akşam yemekte ne var?"> >>>>"Hayatım beşinci kez söylüyorum, Tavuk"> >>>>> >>>>

Karmaşık sokaklarda tarifsiz mekanlarda,zamanlarını kaybetmiş dakikalarda ararken seni
çok yakınımda olduğunu fark edememişim .Bir nefes kadar yakınımdaymışsın hep, bir otobüs mesafesi kadar zaman varmış aramızda.
Ben metroda okuluma giderken cama yaslanıp cama çıkardığım buhar kadar yakınımdaymışsın da ben görememişim seni.
Fark edememişim affet.
Koni kafalı çocukların o çok beğendikleri “counter”ı oynarken hissettikleri heyecan kadar yanımdaymışsın.Karanlık sokaklarda yağmuru seyrederken seni dinliyormuşum ama haberim yokmuş.Ne talihsizlik!
Seni keşfedememek ,seni daha önce kurtaramamak düşüncelerini saran kalabalık yalnızlığından.
Şimdi sen söyle sen niye fark edemedin beni,seni ararken gözlerimin yaydığı ışığı nasıl oldu da fark edemedin .Ama geç değil sevgili. hiç bir şey için geç değil.
Mutlu olabilirsin; yılların,zamanın öcünü alabilirsin..
Değişik sürüncemeler içinde fokurdayan düşüncelerini rahat bırak sevgili,ayrılığı düşünmeyi bırak !
Bundan sonra ben varım,benden başka bir şey düşünmesin gözlerin.Kulakların sesini duymasın başka tenlerin.Sokaklar boşken senin için söylediğim şarkıları duy sevgili hiç biri umutsuz değil, hiç biri ayrılık kokmuyor yada korkmuyor.
Düşüncelerim senin olsun, kalbimi sana veriyorum. Ürkek bedenimin yaydığı heyecan da sadece senin için!Eğer titriyorsam kollarında bil ki seni özlediğimden.
Seni hissettiğimden, seni görmediğim anların acısını çıkarttığımdan .
Şimdi sen söyle sevgili, sen hisset beni.
Sence yalan mı bakıyor gözlerim yalan mı konuşuyor sözlerim?.
Hayır asla değil, asla yalan değil.
Bu çok farklı,sen yokken seni düşünmediğim bir anım bile yok! “Acaba şimdi ne yapıyor” bakışlarım gittikçe arttı.Bakışlarım konuşuyor anlamalısın,anlayacaksın.
seni neden tariflere sığdıramadığımı anlayacaksın.
Çünkü bu senin hakkın. Ama n’olur çok geç olmasın sevgili. Ben ölmeden yada başkasına dönmeden.
doğada kaybolmaya yüz tutmuş duyguların varlığından,büyüklerin o hiç vazgeçmedikleri adaletsizliklerinden ve insanların kötülüklerinden hiç korkmadan tüm hissettiklerim.
ve tüm benliğimle sendeyim.
Sevgili, arkasına bakmadan giden sevgili,inan seni hep seveceğim...

Mexico: The Casales family of CuernavacaFood expenditure for one week: 1,862.78 Mexican Pesos or $189.09